Sellapan Ramanathan (ur. 3 lipca 1924 w Singapurze) jest szóstym prezydentem Singapuru. Wybrany został 18 sierpnia 1999 roku. Zastąpił na tym stanowisku Ong Teng Cheong.

• mandaryński: 35%,
• angielski 23%,
• malajski 14,1%,
• hokkien 11,4%,
• kantoński 5,7%,
• teochew 4,9%,
• tamilski 3,2%,
• inne dialekty chińskie: 1,8%,
• inne 0,9%.

Singapurski park tematyczny dla dzieci jest na wyspie Sentosa. Do głównych atrakcji należy akwarium Underwater World, historyczna wojskowa baza Fort Siloso oraz muzeum Images of Singapore. W oczekiwaniu na wieczorne pokazy typu światło i dźwięk, Magical Sentosa, można leniuchować na ładnych plażach albo uprawiać sporty wodne.

Na wyspę kursuje autobus, kolejka linowa i prom z WTC. Najłatwiej dotrzeć metrem do stacji Harbour Front, a następnie przejść przez groblę lub pojechać autobusem.

Singapur ma połączenia promowe z Malezją i indonezyjskimi wyspami archipelagu Riau. Główna przystań to World Trade Centre (WTC), obok stacji metra Harbour Front.

Z terminalu promowego Tanah Merah, na południe od lotniska Changi, odpływają statki na indonezyjską wyspę Bintan i Tioman w Malezji. Dojeżdża się metrem do stacji Bedok, a następnie autobusem #35. Taksówka z miasta kosztuje ok. 13 S$.

Z portu w wiosce Changi, na północ od lotniska Changi, kursują promy do Malezji. Do przystani na uboczu Changi Coast R można się dostać autobusem #2 (do przystanku Changi Village), a potem taksówką.

Singapur jest terytorialnie niedużym państwem, ale liczba ludności sięga tu ponad 3 mln. Dlatego jest najgęściej zaludnionym krajem świata.

Główną grupą etniczną są tutaj Chińczycy, którzy znacznie dominują nad innymi (77,7%). Drugie miejsce zajmują Malajowie (14,1%), a dalej Hindusi i Tamilowie oraz Europejczycy, wśród których przeważają Anglicy.

Bardziej od struktury etnicznej zróżnicowane są wyznania. Najliczniejszą grupę stanowią Taoiści (29,3%). Wynika to z faktu, iż jest to główna religia Chińczyków. Stosunkowo liczni są także buddyści, a w dalszej kolejności muzułmanie, chrześcijanie, hinduiści oraz grupa bezwyznaniowców.

Mieszkańcy Singapuru to naród niesamowicie zdyscyplinowany i pracowity. Całość jest podporządkowana rządowi, który ustala reguły i zasady nawet te dotyczące codziennego życia.

Kraj słynie z niesłychanie wysokich i ostrych kar nawet za małe przewinienia. Na ulicach miasta – państwa przechodzenie przez jezdnię w niedozwolonym miejscu, śmiecenie, a także palenie tytoniu może być przyczyną zapłacenia bardzo wysokiego mandatu nawet w wysokości 225 USD. Zakazane jest także żucie gumy.

Polityka państwa zachęca do wczesnego wstępowania w związek małżeński i posiadania trojga dzieci. Bardzo mile widziani są tu utalentowani obywatele innych państw azjatyckich. Ma to na celu podniesienie liczby ludności.

Ze względu na ogromne natężenie ruchu bardzo wysokim podatkom podlegają samochody. Rząd w ten sposób chce zmniejszyć korki uliczne. Do centrum singapurskiego City w godzinach szczytu mogą wjechać jedynie samochody dostawcze, pojazdy posiadające specjalne przepustki lub z liczbą pasażerów wynoszącą minimum 4 osoby.

Nad tym wszystkim czuwa specjalna tajna policja. Prasa, filmy i książki podlegają tu daleko idącej cenzurze, a rozpowszechnianie krytykujących działanie rządu wydawnictw jest surowo zakazane.

W zabudowie Singapuru przeważają wysokie wieżowce. Sercem miasta jest stara dzielnica kolonialna. Znajdują się tu gmachy rządowe, kościoły, hotele, kluby sportowe, luksusowe domy mieszkalne oraz nowoczesne drapacze chmur. Do zabytków z czasów kolonialnych należy odlana z brązu statua Tomasa Stamforda Rafflesa, neogotycka katedra św. Andrzeja i budynek ratusza. W mieście istnieje wiele świątyń buddyjskich, taoistycznych, hinduistycznych i meczetów. Interesujące zbiory sztuki azjatyckiej i europejskiej można zobaczyć w kilku muzeach (Narodowym, Sztuki i Azjatyckim).

Pomimo gęstej i systematycznie rozrastającej się zabudowy w Singapurze można znaleźć urocze miejsca do wypoczynku. Na wspaniały park rozrywki zamieniono jedną z wysp – wyspę Sentosa. Zbudowano na niej oceanarium, w którym można m.in. odbyć spacer przeszklonym korytarzem umieszczonym pod jednym z głównych akwariów. Na wyspie istnieje także wodny park rozrywki, ogród botaniczny oraz muzeum motyli, w którym można obejrzeć około 60 gatunków żywych okazów. Na wschodnim wybrzeżu głównej wyspy znajduje się także krokodylarium, w którym żyje ponad 1800 krokodyli pochodzących z Azji, Afryki i Stanów Zjednoczonych.

Singapur został wydzierżawiony w 1819 roku jako placówka handlowa od sułtanatu Johor przez Kompanię Wschodnioindyjską. W 1826 roku Brytyjczycy kupili Singapur od sułtana. Był odtąd wykorzystywany głównie jako brytyjska baza morska. Od 1867 stanowił część brytyjskich kolonii zwanych Straits Settlements. Po I wojnie światowej Singapur stał się najważniejszą brytyjską bazą wojskową na Dalekim Wschodzie. Zaprojektowany tak, aby mógł oprzeć się atakom morskim, w II 1942 został zdobyty przez Japończyków od strony lądu, a następnie był przez nich okupowany do września 1945 roku. W 1946 Singapur stał się oddzielną kolonią brytyjską, a pełną autonomię uzyskał w 1959. Na czele rządu stanął Lee Kuan Yew. W 1963 Singapur przystąpił do Federacji Malezji, ale już 1965 odłączył się, wnosząc oskarżenia o dyskryminację chińskich członków federacji. Niepodległa Republika Singapuru, należąca do brytyjskiej Wspólnoty Narodów, została utworzona w sierpniu 1965. W tym samym roku Singapur stał się członkiem ONZ.

Partia Akcji Ludowej zdobywała wszystkie miejsca w parlamencie w wyborach 1968-80. Pod przywództwem Lee Kuan Yewa Singapur szybko się rozwijał jako port przeładunkowy i centrum finansowe dla nowych, produkujących na eksport, gałęzi przemysłu. Dzisiaj jego mieszkańcy cieszą się najwyższym poziomem życia w Azji, poza Japonią i Brunei. Na początku lat 80., w wyniku spowolnienia wzrostu gospodarczego, ujawniła się opozycja wobec reżimu Lee Kuan Yewa, a poparcie dla Partii Akcji Ludowej spadło. W 1984 po raz pierwszy 2 fotele w parlamencie zdobyli deputowani opozycyjni. W wyborach powszechnych w 1988 Partia Akcji Ludowej odniosła zwycięstwo. W 1990 Lee Kuan Yew ustąpił ze stanowiska premiera, przekazując je swojemu zastępcy Goh Chok Tongowi, ale zachował wysokie stanowisko w gabinecie. W 1992 Lee Kuan Yew zrezygnował z kierowania partią, zastąpił go Goh Chok Tong. W 1993 Ong Teng Cheong został wybrany na prezydenta w pierwszych wyborach powszechnych. W 1999 prezydentem został polityk pochodzenia hinduskiego, Sellapan Rama Nathan. W wyborach do parlamentu w 2001 zwycięstwo odniosła rządząca Partia Akcji Ludowej, na stanowisku premiera został Goh Chok Tong. W tym roku na skutek azjatyckiego kryzysu ekonomicznego rozpoczęła się recesja. W 2004 nowym szefem rządu został Lee Hsien Loong, syn Lee Kuan Yewa.